Saddam Hoessein wou tijdens de oorlog vanop de Marokkaanse kust raketten lanceren naar de VS. Toen hij op de knop drukte, gebeurde er echter niets. Bleek dat er zoveel Marokkanen zich vastklampten aan de raketten dat ze gewoonweg niet van de grond konden komen.
Moppentapper van dienst is Mostafa Chendid, over wiens interview in Weekendavisen we het eerder al hadden. Hij vertelde de grap aan de journaliste van het weekblad omdat zij hem erom gevraagd had om aan te tonen dat ook moslims niet van enige humor gespeend zijn. Over moslims wou hij echter geen grappen vertellen, omdat godsdienst voor moslims nu eenmaal een ernstige zaak is, en daarom verving hij «moslim» eenvoudigweg door «Marokkaan», omdat hij zelf ook Marokkaan is. Hier volgt de andere grap die hij vertelde:
Een Marokkaan was getrouwd geraakt met een dertigjarige, rijke vrouw. Zij was tot over haar oren verliefd op hem, en stond erop zijn ouders te ontmoeten. Uiteindelijk gaf hij toe, en ze vertrokken naar Rabat waar ze een wandeling in de straten maakten. Plots struikelde ze echter en viel op de grond. Komt er een andere Marokkaan voorbij: «Zeg, wil je even je verblijfsvergunning oprapen?»
De vrouw is uiteraard een Deense, wat de journaliste eerst niet helemaal begrepen had. Hoe dan ook, waarom zouden deze grappen eigenlijk grappig zijn? Misschien omdat ze geen enkele overeenkomst met de realiteit vertonen, ja toch?
Volgens Mostafa Chendid van de Deense Islamitische Geloofsgemeenschap (Islamisk Trossamfund), zouden niet alleen moslimvrouwen maar ook alle andere vrouwen een sluier moeten dragen. Waarom? Omdat vijf tot tien procent van de mannen zich nu eenmaal niet kunnen beheersen.
Mostafa Chendid wordt beschouwd als de opvolger van Ahmad Abu Laban, één van de imams die betrokken was bij de affaire rond de beruchte Deense cartoons. Ahmad Abu Laban was immers één van de leiders van de delegatie die rondtrok in het Midden-Oosten en in zijn rapport drie illustraties aan de oorspronkelijke cartoons toevoegde «om het klimaat tegenover moslims in Denemarken beter toe te lichten». Mostafa Chendid is goed op weg even beroemd te worden als zijn voorganger, en het interview dat hij toestond aan Weekendavisen is niet van die aard om de controverse rond zijn persoon te doen afnemen.
Hij was er eerder al in geslaagd om uitgerekend op de Internationale Vrouwendag in Jyllands-Posten (juist: de krant van de cartoons) ervoor te pleiten dat álle vrouwen met sluier zouden gaan, niet alleen moslimvrouwen dus, en dat zorgde natuurlijk voor de nodige reacties. Die uitspraak was trouwens de directe aanleiding voor het interview in Weekendavisen, waar hij die uitspraak nog eens herhaalde en nader toelichtte. Zo meent hij dat de sluier een plicht is van de vrouw tegenover God, omdat dat zo beschreven staat in de Koran, maar daarmee wil hij niet gezegd hebben dat een vrouw met een sluier een beter mens zou zijn dan een vrouw zonder sluier.
Volgens hem is de sluier ook een signaal: vrouwen met een sluier zijn «niet te koop». Bovendien beschermt de sluier tegen verkrachtingen: in de VS bijvoorbeeld wordt er elke halve minuut een vrouw verkracht, en dat is volgens hem te wijten aan het feit dat de vrouwen er de mannen verleiden door er zomaar ongesluierd de straat op te trekken. Niet dat alle mannen problemen zouden hebben om zich te beheersen tegenover ongesluierde vrouwen, en misschien gaat het zelfs maar om vijf tot tien procent, maar dat is volgens hem toch voldoende om alle vrouwen een sluier te doen dragen.
Op de vraag of ook de mannen zich dan niet zouden moeten bedekken, om geen vrouwen te verleiden, wou de imam niet ingaan. De journaliste had misschien nog een stap verder mogen gaan, en vragen of het allemaal niet veel eenvoudiger zou zijn als de mannen binnenshuis zouden blijven en geen stap buiten zouden mogen zetten tenzij onder begeleiding van hun vrouw of een vrouwelijk familielid. Het zijn immers de mannen die het probleem vormen, niet de vrouwen, en dan komt het mij nogal bizar over dat vrouwen met een sluier moeten rondlopen omdat mannen zich niet kunnen beheersen. Was er geen profeet maar een profetes geweest, Mostafa Chendid zou ongetwijfeld nooit op z’n eentje een stap buiten de deur gezet hebben! Voor het imago van de islam was dat misschien hoe dan ook beter geweest.
